Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Εκφοβισμός: μια πρωτότυπη πρωτοβουλία αντιμετώπισης

Οι εκπαιδευτικοί της χώρας γνωρίζουν καλά ότι ο σχολικός εκφοβισμός υπάρχει σε κάθε βαθμίδα μάθησης: ρωτήστε καθηγητές και δάσκαλους στην πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, μεταδευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση και θα σας πουν ότι έχουν υπόψη τους τουλάχιστον ένα περιστατικό από προσωπική εμπειρία και δεκάδες από αφηγήσεις τρίτων και τα ΜΜΕ. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον Βαγγέλη Γιακουμάκη: η τραγική του κατάληξη ανέδειξε στην κοινή γνώμη ένα σοβαρότατο πρόβλημα το οποίο συχνά "σκουπίζεται κάτω από το χαλί" από τους ιθύνοντες προκειμένου να προστατευτούν άτομα και υπολήψεις. Διότι πολύ συχνά τα άτομα τα οποία επιδίδονται σε εκφοβισμό έχουν "πλάτες" και πάνω σε αυτές πατάνε προκειμένου να εκδηλώσουν τα συναισθήματα μισαλλοδοξίας και υπεροψίας που τους διακατέχουν.

Ο εκφοβισμός δεν είναι όμως "πατέντα" του μαθησιακού περιβάλλοντος: υπάρχει παντού γύρω μας. Τις τελευταίες δε δεκαετίες με την έλευση των ΤΠΕ οι συμπεριφορές εκφοβισμού και παρενόχλησης γίνονται όλο και πιο συχνό φαινόμενο στο Διαδίκτυο, σε σημείο που πολλοί χρήστες να τις θεωρούν "δεδομένες" και να τις αποδέχονται, νομίζοντας ότι "δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς".

Μαθαίνουμε στα παιδιά μας και στους μαθητές μας ότι το καλύτερο όπλο είναι η γνώση. Αυτό ακριβώς σκέφτηκε και ο Σύλλογος Σχολείων Κοινότητας Βικιπαίδειας Ελλάδας και αποφάσισε να διοργανώσει πρωτοβουλία λημματογράφησης στην ελληνική Βικιπαίδεια κατά του εκφοβισμού. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να δημιουργηθούν ή να επεκταθούν λήμματα που σχετίζονται με τον εκφοβισμό και την παρενόχληση, καλύπτοντας όμως και αντικείμενα που υπεισέρχονται στο ίδιο φάσμα αλλά ελάχιστα έχουν αναδειχθεί ως μέρος της "κουλτούρας" φόβου και μίσους. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι ο "τοξικός ηγέτης": το λήμμα υπήρχε από το 2006 στην αγγλική Wikipedia, δημιουργήθηκε μόλις χτες στην ελληνική με αφορμή την πρωτοβουλία λημματογράφησης. Τα προτεινόμενα λήμματα προς δημιουργία ή μετάφραση έχουν αντληθεί από την αγγλική Wikipedia, όμως ο καθένας μας μπορεί να προτείνει κάτι που πιστεύει ότι λείπει από τη λίστα. Ακόμα καλύτερα θα ήταν να αναλάβει κάποιο λήμμα και να το δημιουργήσει, ή να το μεταφράσει από άλλη γλώσσα ή να το επεκτείνει: η Βικιπαίδεια άλλωστε είναι το μεγαλύτερο εγχείρημα ελεύθερης και ανοικτής γνώσης με χιλιάδες εθελοντές συντάκτες σε ολόκληρο τον κόσμο. Αν θέλετε να συμμετάσχετε αλλά δεν γνωρίζετε πώς, ο Σύλλογος Σχολείων Κοινότητας Βικιπαίδειας Ελλάδας μπορεί να σας κατευθύνει μέσω σεμιναρίων και online υποστήριξης: δείτε εδώ τη σελίδα του Συλλόγου στο Facebook για περισσότερες πληροφορίες.

Η λημματογράφηση κατά του εκφοβισμού θα διαρκέσει από τις 22 Αυγούστου έως και τις 5 Σεπτεμβρίου 2016. Ελπίζουμε με το ξεκίνημα της νέας σχολικής χρονιάς να υπάρχουν πολλά νέα λήμματα, ώστε μαθητές και καθηγητές που θα αναζητούν πληροφορίες για θέματα εκφοβισμού που τους απασχολούν να βρίσκουν αυτό που ψάχνουν στα πρώτα αποτελέσματα της αναζήτησης μέσω της Βικιπαίδειας.

Ευχές σε όλους τους συναδέλφους και μαθητές για καλή σχολική χρονιά, με αισιοδοξία, δημιουργικότητα και επαγρύπνιση μέσα στους δύσκολους καιρούς που ζούμε...

Μίνα Θεοφιλάτου
Καθηγήτρια Πληροφορικής  ΠΕ19
Αργοστόλι, Κεφαλονιά

Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

Φεστιβαλισμοί και "Ευαισθησίες"...

Χτες βράδυ ήμουν στην εναρκτήρια βραδιά του Saristra Festival στα παλιά Βλαχάτα Σάμης... Μια καθ'όλα αξιόλογη διοργάνωση, σε ένα αλλόκοσμο, μαγικό τοπίο γεμάτο μνήμες. Εικόνες, ήχοι, δρώμενα, κόσμος κάθε ηλικίας, ζωντάνια και αισιοδοξία παντού. Ειδικά αυτή, την έχουμε ανάγκη: κάθε ψήγμα αισιοδοξίας που βρίσκουμε μπροστά μας το αρπάζουμε λαίμαργα και το αποστάζουμε, για να κρατήσει όσο περισσότερο γίνεται.

Όμως ένα μπουκαλάκι 30ml ακριβό άρωμα όσο και να το στίψεις, 11 μήνες δεν κρατάει. Επειδή θέλεις κάθε μέρα να το φοράς και να το απολαμβάνεις, ένα μήνα και πολύ θα σου βγάλει.
Και ο μήνας αυτός έχει ονοματεπώνυμο: ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ. 

Τον Αύγουστο λοιπόν η Κεφαλονιά φοράει τα καλά της και δια των τοπικών της αρχόντων μοιράζει απλόχερα συναυλίες... θεατρικά... φεστιβάλ... εκδηλώσεις προσεγμένες που καλύπτουν μεγάλο φάσμα καλλιτεχνικών ρευμάτων και προτιμήσεων. Ενίοτε ο Δήμος βρίσκει την ευκαιρία να εκδηλώσει πολιτιστικές και κοινωνικές ευαισθησίες, στηρίζοντας νέους δημιουργούς και συν-διοργανώνοντας εκδηλώσεις για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες.

Σκοπός της ανάρτησης αυτής δεν είναι να σαμποτάρει και να υποσκάψει την αξία των εκδηλώσεων αυτών, ούτε να αποθαρρύνει τον κόσμο από το να τις παρακολουθήσει: κάθε άλλο! Ενημερωθείτε από τα τοπικά έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα, τις αφίσες και το τοπικό ραδιόφωνο, επιλέξτε αυτές που σας ταιριάζουν και καλή απόλαυση να έχετε!

Επειδή όμως οι περισσότεροι από σας ενδεχομένως να μη χρειάζεται να στίψετε το μπουκαλάκι για να βγάλετε και τους υπόλοιπους 11 μήνες του χρόνου, δυο λόγια για τα πολιτιστικά και κοινωνικά θέματα του νησιού πίσω από τη βιτρίνα του Αυγούστου:

  • Καφενείο Καμπάνας, Αργοστόλι. Πολιτιστικό μνημείο του τόπου μας που ήταν επισκέψιμο και λειτουργούσε μέχρι και το Μάιο 2013, προσφέροντας παράλληλα απασχόληση σε άτομα με ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Με δημοσιεύσεις στο διεθνή τύπο για την κουζίνα του. Το έκλεισε ο Δήμος Κεφαλονιας λόγω "κακοδιαχείρισης" της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής... λίγες μέρες μετά πήγε σύσσωμη η κοινωνική και πολιτιστική αντιπροσωπεία του Δήμου στις Βρυξέλλες για την εκδήλωση "Κεφαλονιά, το νησί της Ειρήνης, της Αλληλεγγύης και του  Διαλόγου" υπό την αιγίδα του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς. Παραμένει προκλητικά κλειστό παρά τη διεθνή κατακραυγή. Δείτε πηγές για όλα τα παραπάνω στο σχετικό λήμμα της Wikipedia. 
  • Θα μου πείτε "κακοήθειες". "Δεν υπάρχουν χρήματα στην εποχή μας για την εξυγίανση προβληματικών κοινωνικών επιχειρήσεων". Μην ανησυχείτε, σας πρόλαβε άλλος: ο αντιδήμαρχος τουρισμού και κοιν. προστασίας Ευάγγελος Κεκάτος (επικεφαλής παρεμπιπτόντως της παραπάνω αποστολής αλληλεγγύης) αυτήν ακριβώς την απάντηση έδωσε σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου. Όμως δεν μας είπε πόσο στοίχισε η "υψίστης πολιτιστικής αξίας" συναυλία της Ελένης Φουρέιρα και τα πυροτεχνήματα που τη συνόδεψαν στα εγκαίνια του Χριστουγεννιάτικου Χωριού (διότι οι επισκέπτες μπορούν να απολαύσουν Γιάννη Αγγελάκα και Monika στα εδάφη μας, για τους ιθαγενείς που διαχειμωνεύουν είναι άλλο το ρεπορτόριο). Δεν είπε πόσο στοίχισαν τα ταξίδια του ανά την υφήλιο για να προωθήσει την Κεφαλονιά ως τουριστικό προϊόν (με αμφίβολα αποτελέσματα, δείτε εδώ για μείωση 40% στις αφίξεις κρουαζιερόπλοιων το 2016 ενώ σε διπλανά νησιά σημειώνεται αύξηση). Και κυρίως: ο αντιδήμαρχος δεν είπε πόσες "προβληματικές" επιχειρήσεις που προσέφεραν απασχόληση και κοινωνική αποδοχή σε ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού - ενώ παράλληλα αναδείκνυαν την ιστορία και τον πολιτισμό του νησιού μας - θα μπορούσαν να εξυγιανθούν με τα χρήματα που αντιστοιχούν στις ανούσιες σπατάλες του Δήμου Κεφαλονιάς. 
  •  Ράμπες για ΑμΕΑ και άλλα άτομα περιορισμένης κινητικότητας κατά μήκος της Λεωφόρου Ριζοσπαστών στο Αργοστόλι. Για προσπαθήστε να κάνετε μια βόλτα στο κόσμημα της πόλης - "το δρόμο με τους φοίνικες" όπως τον αποκαλούν πολλοί - με αναπηρικό αμαξίδιο, ή με μωρό σε καροτσάκι. Θα σας πω εγώ πώς θα καταλήξετε: να κάνετε ζιγκ-ζαγκ από το ένα πεζοδρόμιο στο άλλο αναζητώντας την πλευρά όπου η ράμπα φτιάχτηκε και δεν έμεινε στο στάδιο της χάραξης (μια δεκαετία τώρα). Το θέμα αυτό αποτέλεσε βασικό σημείο - με φωτογραφικά ντοκουμέντα - της αναφοράς κατά του Δήμου Κεφαλονιάς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η αναφορά έληξε την 1η Ιουλίου. Η τουριστική σεζόν σε αιχμή. Οι ράμπες ΑΚΟΜΑ δεν έγιναν. Αυτό λέει πολλά τόσο για την ευαισθησία του Δήμου Κεφαλονιάς, όσο και για την αποτελεσματικότητα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 Και να προσφέρω και έναν επίκαιρο παραλληλισμό: χτες βράδυ ήταν και η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στο Ρίο Ντε Τζανέιρο. Για ένα μήνα η Βραζιλία στο φως της δημοσιότητας, φορώντας τα καλά της. Τη δυστυχία που κρύβεται πίσω από τη βιτρίνα, πόσοι θα την αναλογιστούν; Πόσοι θα κάνουν κάτι για να την απαλύνουν; 

Αρκούν αυτά για έναν προκαταρκτικό προβληματισμό. Κατά τα άλλα, απόψε θα παρακολουθήσω την εκδήλωση του Υπερίωνα στο Ληξούρι. Δεν θα καταβάλω την προαιρετική είσοδο των 5 Ευρώ: λυπάμαι αλλά όπου βλέπω "σφραγίδα" Κ.Ε.ΔΗ.ΚΕ, Δήμου Κεφαλονιάς, Περιφέρειας Ιονίων Νήσων και λοιπών φορέων τοπικών αρχόντων λειτουργώ αντανακλαστικά με καχυποψία*. Μη με παρεξηγήσετε. Ανταλλάσσω τη χρηματική συνεισφορά με πράξεις: μόλις καταλαγιάσουν οι αλλαλαγμοί του Αυγούστου θα χαρώ πολύ να ενώσουμε τις δυνάμεις μας οι διαχειμωνευόμενοι στο νησί για να έχουν επιτέλους οι ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού της Κεφαλονιάς την κοινωνική ένταξη και την υποδομή που αξίζουν. Και συγκεκριμένα, σε σχέση με αυτά που ανέφερα παραπάνω: 1) Καφενείο της Καμπάνας: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να δοθεί λύση 2) Ράμπες: ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ να κατασκευαστούν. Και έπεται και συνέχεια. Καλό Αύγουστο σε όλους.

*Το ίδιο ισχύει και για το Φεστιβάλ Σαρίστρα. Καλά η χορηγία του Lidl, την "προσπέρασα" καταλογίζοντας την πρωτοβουλία στα προγράμματα "εταιρικής κοινωνικής ευθύνης" που βλέπουμε παντού γύρω μας. Όμως ότι το Σαρίστρα είναι ΜΚΟ και συν-διοργανωτής είναι η Περιφέρεια και η ΚΕΔΗΚΕ το διαπίστωσα μετά, και επαγρυπνώ. Απλά αυτό.




Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

Ευχαριστώ το Διευθυντή της Αστυνομίας Κεφαλονιάς και τους απλούς πολίτες για την συμπαράστασή τους

Λίγη ώρα μετά τη δημοσίευση της προηγούμενης ανάρτησής μου στον τοπικό ειδησεογραφικό ιστότοπο Kefaloniapress, έλαβα τηλεφώνημα από τον Διευθυντή της Αστυνομίας Κεφαλονιάς: είχε ενημερωθεί για το περιστατικό ο κ. Διευθυντής, αναζήτησε το τηλέφωνό μου και με πήρε προκειμένου να μου ζητήσει συγγνώμη εκ μέρους της Υπηρεσίας του. Αφού μου εξήγησε λεπτομέρειες που δεν ήξερα σχετικά με τον αστυνομικό που αρνήθηκε να ταυτοποιηθεί και που με απείλησε με αυτόφορο και μπορώ πλέον να δεχτώ ότι ήταν απλώς μια κακή στιγμή, με περίσσια ανθρωπιά και ταπεινότητα άκουσε τη δική μου εκδοχή των γεγονότων, επιβεβαίωσε ότι είχα κάθε δίκιο να ζητήσω ταυτοποίηση και δεσμεύτηκε ότι θα γίνει σύσταση στα αστυνομικά όργανα να επιδεικνύουν κατανόηση και συμπαράσταση σε μελλοντικά περιστατικά σαν αυτό της αδελφής μου. Επιπλέον, μου είπε ότι θα ενημερώσει την Υπηρεσία για την ιδιαιτερότητα της περίπτωσης στο σπίτι μου ώστε να μην υποστώ μελλοντικά την ίδια φθορά αν ξαναγίνει καταγγελία από τον γείτονα για τον ίδιο λόγο. Τόνισε ότι είμαστε πάνω απ'όλα άνθρωποι, όλοι έχουμε οικογένειες και πρέπει να δείχνουμε ιδιαίτερη ευαισθησία σε τέτοια τραγικά περιστατικά. Την επόμενη ημέρα - σήμερα δηλαδή - με ξαναπήρε τηλέφωνο προκειμένου να βεβαιωθεί πως ήμουν καλά, με την ευκαιρία συζητήσαμε λίγο περισσότερο τις λεπτομέρειες των τραγικών συμβάντων και των επακόλουθων συμπεριφορών ατόμων του στενού οικογενειακού της κύκλου (πυρήνας της οικογένειας ήταν και θα είναι πάντα μητέρα-πατέρας-παιδιά, ό,τι κι αν έχει μεσολαβήσει στην υγεία ενός ή περισσότερων μελών του δομικού αυτού λίθου της κοινωνίας). Του εξήγησα ότι ένα φάρμακο που της χορηγήθηκε για άλλο λόγο πριν 3 μήνες, την "ξύπνησε" και της βελτίωσε κατά πολύ την αντίληψη των γεγονότων που συμβαίνουν γύρω της. Όμως το πρόβλημα είναι ότι δεν υπήρχε η υποδομή για να εκμεταλλευτούμε προς όφελος της ψυχικής της κατάστασης την υπέροχη αυτή αναλαμπή: μετά από λίγες μέρες άρχισε να ζητά επίμονα τον άντρα της και τα παιδιά της και φυσικά εγώ και η ευρύτερη οικογένειά της δεν μπορούμε να αναπληρώσουμε αυτό το τεράστιο κενό... η συνειδητοποίηση ότι ο άντρας της την έχει απορρίψει και συνεπώς τα παιδιά της δεν μπορούν να βρίσκονται κοντά της είναι αυτά που οδήγησαν την αδελφή μου στην τωρινή έξαρση στη συμπεριφορά της. Του είπα ότι έχω μετανιώσει που έδωσα τη συγκατάθεσή μου στη χορήγηση του φαρμάκου: αν είναι να υποφέρει τόσο με την εγρήγορση, ας έμενε καλύτερα σε καταστολή. Εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της κοπέλας που είδε στη φωτογραφία της ανάρτησης και του είπα ότι ναι: αυτη ήταν η εικόνα της αδελφής μου, της Θεοδώρας ή "Ντόρις" (επειδή μεγαλώσαμε στην Αμερική) και του είπα ότι εκεί κοντά στην Αστυνομία υπάρχει ο φιλοζωικός σύλλογος "Ντόρις" που ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της αγάπης της αδελφής μου για κάθε ζωντανό πλάσμα. Μου ευχήθηκε καλό κουράγιο στη συνέχεια του έργου μου και ένα "θαύμα" για την αδελφή μου, εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό την πεποίθηση (που ασπάζομαι και εγώ) ότι "η ελπίδα πεθαίνει τελευταία".

Σχετικά με τα σχόλια των αναγνωστών στη χτεσινή δημοσίευση: έχετε όλοι απόλυτο δίκιο. Δεν θέλω να επεκταθώ περαιτέρω στην παρούσα ανάρτηση, απλά να σας ευχαριστήσω τόσο για τα σχόλια του άρθρου όσο και στις αναρτήσεις μου στο Facebook, το οποίο διατηρώ στο όνομα της αδελφής μου ως έναν ελάχιστο τρόπο να κρατώ τη σπουδαία της προσωπικότητα "ζωντανή". "Κάθε εμπόδιο για καλό" λέει ο λαός, και σ'αυτή την περιπέτεια αυτό κρατάω: μέσα από τα πρόσφατα δραματικά συμβάντα με έχουν προσεγγισει πλήθος φίλων και γνωστών, προσφέροντας την αμέριστη συμπαράστασή τους και ρωτώντας "τι μπορούν να κάνουν για να την βοηθήσουν". Σας ευχαριστώ όλους από τα βάθη της καρδιάς μου. Επειδή όμως είμαι ακόμα "μουδιασμένη" από την ταχύτητα με την οποία εξελίχτηκαν τα γεγονότα, σας ζητώ λίγο χρόνο και κατανόηση και όταν επανέρθω θα έχω έτοιμο ένα "σχέδιο δράσης" το οποίο θα προσφέρει χαρά και κοινωνική αποδοχή σε πολλά άτομα και όχι μόνο στην αδελφή μου. Για να πάρετε μια ιδέα, δείτε το έργο μου στο Κέντρο Ημέρας Ψυχικής Υγείας Αργοστολίου εδώ. Κάτι παρόμοιο σχεδιάζω, που θα αγκαλιάζει ακόμα περισσότερους ανθρώπους...

Όσο για εκείνους που με χλευάζουν, με κατακρίνουν και ψάχνουν πάντα μια αρνητική λεπτομέρεια για να μου τη "χτυπήσουν", ένα πράγμα μόνο: είδα πρόσφατα στο Facebook ένα απόφθεγμα που με εκφράζει απόλυτα. Επειδή δεν θυμάμαι ακριβώς τα λόγια, αναπαράγω εδώ την ουσία και κλείνω με αυτό:

"Συνεχίστε να μου πετάτε πέτρες. Μ'αυτές θα φτιάξω πύργους και παλάτια".

Μίνα Θεοφιλάτου
Αργοστόλι, Κεφαλονιά

Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2016

Ζητώ εξηγήσεις σχετικά με εικαζόμενους αστυνομικούς που αποβιβάστηκαν από εικαζόμενο αστυνομικό όχημα



Σήμερα ώρα περίπου 16:15 χτύπησαν το κουδούνι του σπιτιού μου στην οδό Γερουλάνου 12 στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς δυο άτομα που φορούσαν στολή αστυνομικού και οι οποίοι είχαν μόλις αποβιβαστεί από όχημα που έφερε διακριτικά της ελληνικής αστυνομίας. Ζήτησαν να μάθουν γιατί ακούγονται φωνές στο σπίτι γιατί είχαν διαμαρτυρία από γείτονα. Εγώ ζήτησα να μάθω ποιος ήταν ο γείτονας, μου είπαν και σε λίγο εμφανίστηκε και ο γείτονας με το γιο του. Ταραγμένοι ήμασταν όλοι.

Είχε προηγηθεί και το Σάββατο 23/7 μεσημέρι επίσκεψη από δυο άλλους αστυνομικούς για τον ίδιο λόγο: την πρώτη φορά ήταν ειρηνικότατη η συζήτηση μαζί τους γιατί παρά την ταραχή μου είχαν την υπομονή να με ανεχτούν και να ακούσουν την τραγική ιστορία του σπιτιού. Οι φωνές ακούγονται από την αδελφή μου Θεοδώρα Θεοφιλάτου 48 ετών, πτυχιούχο της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών και της Σχολής Φωτογραφίας ICP Manhattan New York. Η αδελφή μου πάσχει από ανοξική εγκεφαλοπάθεια κατόπιν «επιπλοκών» (εκκρεμεί για πολλά χρόνια δικαστική υπόθεση για ιατρικό λάθος, εξ’ ου και τα εισαγωγικά) στη γέννα του δεύτερου παιδιού της το 2005. Στη συμπτωματολογία της πάθησης περιλαμβάνεται η απώλεια μνήμης λόγω βλάβης στους δυο ιππόκαμπους, γνωσιακά ελλείμματα λόγω βλάβης στο μετωπιαίο λοβό και διαταραχή συμπεριφοράς. Τα συμπτώματα αυτά ελέγχονται με φάρμακα, ενώ όταν είναι σε έξαρση – όπως τώρα – ούτε τα φάρμακα καταφέρνουν να την ηρεμήσουν. 

Η Θεοδώρα Θεοφιλάτου, ΠΡΙΝ το τραγικό συμβάν που άλλαξε για πάντα τη ζωή της


Οι αστυνομικοί της 23/7 συνέστησαν να προσέχουμε και να κλείνουμε τις πόρτες και τα παράθυρα ώστε να μην ακούγονται οι φωνές της και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Δεν είναι όμως πάντα εφικτό κάτι τέτοιο και ενίοτε θα βγει στην αυλή και θα φωνάξει, στην περίπτωση αυτή τη φέρνουμε πάλι μέσα και κλειδώνουμε την πόρτα. Η γειτονιά είναι πυκνοκατοικημένη και αναγνωρίζω ότι έχουν ΚΑΘΕ ΔΙΚΙΟ όταν διαμαρτύρονται οι γείτονες, πόσω μάλλον όταν έχουν και οι ίδιοι προβλήματα υγείας. Στο πλαίσιο της ανθρωπιάς όμως, και από τη στιγμή που γνωρίζουν πολύ καλά τι εξαιρετικός άνθρωπος ήταν η αδελφή μου πριν τη βλάβη και ότι ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ για την τραγικότατη κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί, βασιζόμασταν στην υπομονή και την κατανόηση που θα έδειχνε ένας ευαίσθητος άνθρωπος στην περίπτωση αυτή.

Μπορώ να δεχτώ ότι η ευαισθησία και η ανθρωπιά έχουν τα όριά τους. Αυτό όμως που δεν μπορώ να δεχτώ – και ζητώ εξηγήσεις από τους αρμόδιους φορείς – είναι το εξής:

ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ ΖΗΤΗΘΕΙ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΗ;  

Και εξηγώ: είναι άλλο πράγμα η ταραχή και η κουβέντα που είπα και που μπορεί να παρερμηνεύτηκε από τον αστυνομικό ως «κατάρα»: για να είμαι συγκεκριμένη, του είπα «Είναι να μην τύχει στη γυναίκα σου – στην αδελφή σου – στη μάνα σου - αυτό που έτυχε στην αδελφή μου», αυτός το πήρε στραβά και μου είπε «άντε από δω!». Το καταλαβαίνω και το προσπερνώ. Και είναι άλλο πράγμα να αρνηθεί να μου αποδείξει ότι είναι όντως αστυνομικός, επιδεικνύοντας απλά την ταυτότητά που θεωρώ αυτονόητο ότι οφείλει να φέρει μαζί του εν ώρα υπηρεσίας. Το εν λόγω άτομο – γιατί επαναλαμβάνω δεν έχω κανένα απολύτως τεκμήριο για να πιστέψω ότι ήταν αστυνομικός - αρνήθηκε να μου δείξει ταυτότητα και αρνήθηκε να μου πει το ονοματεπώνυμό του. Με παρέπεμψε στο διοικητή του. Και η συνέχεια έχει ως εξής:

Παίρνω τηλέφωνο το 100 και αναφέρω το περιστατικό. Ο αξιωματικός βάρδιας – δεν ξέρω το όνομά του διότι ΚΑΙ αυτός αρνήθηκε να μου το κοινοποιήσει – συνέστησε να πάω αύριο το πρωί στην Αστυνομία προκειμένου να υποβάλω αίτηση ώστε να μου κοινοποιηθούν τα στοιχεία των δυο αστυνομικών που ήταν εκείνη τη στιγμή έξω από το σπίτι μου. Για τον εν λόγω κύριο δεν μπορώ να αμφισβητήσω την ιδιότητά του, αφού θεωρώ ότι αστυνομικοί απαντούν στον τηλεφωνικό αριθμό «100». Όμως με γνώμονα την κοινή λογική, όπως ο αστυνομικός έχει κάθε δικαίωμα να αρνηθεί την εικαζόμενο ονοματεπώνυμο και την εικαζόμενη ιδιότητά μου μέχρι να του επιδείξω ταυτοποιητικό έγγραφο με φωτογραφία, και με βάση τις στοιχειώδεις γνώσεις μου περί Συνταγματικής νομιμότητας και δικαιωμάτων των πολιτών, αρνούμαι να πιστέψω ότι τα δυο άτομα που ήλθαν στην πόρτα μου ενδεδυμένοι ως αστυνομικοί και οι οποίοι αποβιβάστηκαν από όχημα με  διακριτικά της ελληνικής αστυνομίας ήταν όντως όργανα της αστυνομικής υπηρεσίας της εκτελεστικής εξουσίας του κράτους.

Το θέμα είναι σοβαρότατο και δεν πρόκειται να εγκαταλείψω την προσπάθειά μου να λάβω επίσημη ενημέρωση. Αν όντως ισχύουν αυτά που μου είπαν τα αστυνομικά όργανα και ο αξιωματικός βάρδιας της υπηρεσίας, ειλικρινά χάνω κάθε εμπιστοσύνη στο κράτος αυτό. Αν πάλι βρεθώ στο αυτόφορω – όπως με απείλησε ο ενδεδυμένος με αστυνομική περιβολή κύριος - ας είναι. Φυσικά και δεν φοβάμαι, είδε την τραγικά άδικη κατάσταση την οποία ζω στο σπίτι μου, το τελευταίο πράγμα που θα φοβηθώ είναι αυτό.

Το παρόν κοινοποιείται στα τοπικά ΜΜΕ και σε email της αστυνομίας Κεφαλονιάς. Παρακαλώ για τις ενέργειες των αρμοδίων προκειμένου να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις. Όσο για το θέμα της αδελφής μου και την ενόχληση που προκαλεί στη γειτονιά, είμαι πρόθυμη να ακούσω οποιαδήποτε αξιοπρεπή και ανθρώπινη λύση έχουν να προτείνουν.

Μετά τιμής,

Ασημίνα Θεοφιλάτου
Ηλεκτρολόγος Μηχ/κός & Τ.Υ. ΠΣΠΠ
Καθηγήτρια Πληροφορικής Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης
Αργοστόλι, Κεφαλονιά

Τα λοιπα στοιχεία ταυτότητάς μου στη διάθεση φυσικά των αρμόδιων φορέων.

Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

Κακοήθειες; (απάντηση στον εκπρόσωπο του Δήμου Κεφαλονιάς)

Με χαρά διαπίστωσα πριν λίγες μέρες ότι ο Δήμος Κεφαλονιάς αποφάσισε να αφήσει στην άκρη την τακτική απαξίωσης προς τους δημότες του και ασχολήθηκε επιτέλους με την αναφορά που έχω θέσει υπόψη των αρμοδίων επισήμως εδώ και σχεδόν ένα χρόνο. Η απάντηση ήρθε μέσω του portal "Κεφαλονίτικα Νέα" και εκ μέρους του Δήμου μίλησε ο αρμόδιος αντιδήμαρχος κ. Ε. Κεκάτος. Και ως είθισται στις απαντήσεις αρμοδίων, η δήλωσή του βρίθει από χαρακτηρισμούς και ανακρίβειες που δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστες. Στη συνέχεια θα παραθέσω αποσπάσματα των λεγομένων του όπως ακριβώς δημοσιεύτηκαν στο ρεπορτάζ της 23/11/2015 και τη δική μου απάντηση σε αυτά:

"Μιλήσαμε με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο Ε. Κεκάτο και ζητήσαμε την δική του άποψη για τις καταγγελίες. Ο κ. Κεκάτος απάντησε ότι πρόκειται για κακοήθειες και ότι ο Δήμος έχει δείξει ιδιαίτερη ευαισθησία γι' αυτό το θέμα. Γι' αυτό, όχι μόνο δεν απολογείται για τις υποδομές των ΑμεΑ, αλλά είναι περήφανος γι' αυτές. Ανέφερε ως παράδειγμα ράμπες ΑμεΑ σε κεντρικούς δρόμους της πόλης..."

 Προφανώς ο κ. Κεκάτος έχει την εντύπωση ότι εγώ δεν έχω κάτι καλύτερο να κάνω με το χρόνο μου παρά να γράφω κακοήθειες. Ωστόσο, να δεχτώ ότι εγώ μπορεί να διακατέχομαι από κακία και έλλειψη ήθους και ως άνθρωπος τέτοιου χαρακτήρα κατέληξα να υποβάλω αναφορά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η διαφορά όμως είναι ότι μιλώ πάντα τεκμηριωμένα και εμπεριστατωμένα. Στην αναφορά μου παρέθεσα φωτογραφικά ντοκουμέντα που αποδεικνύουν ότι ένας κινητικά ανάπηρος δεν μπορεί να διασχίσει με ασφάλεια τη διαδρομή που ακολουθούν εκατοντάδες τουρίστες κάθε καλοκαίρι για να φτάσουν από το σταθμό ελλιμενισμού των κρουαζιερόπλοιων ("μπαστούνι") στην κεντρική πλατεία, διασχίζοντας το στολίδι της πόλης μας: τη Λεωφόρο Ριζοσπαστών. Αφήνοντας λοιπόν στην άκρη για λίγο τους δημότες, ας μου πουν οι αρμόδιοι του Δήμου για ποια ευαισθησία και ποια περηφάνεια ομιλούν όταν δεν σέβονται τους τουρίστες - για τους οποίους κατά τα άλλα "σκίζονται" οι αντιδήμαρχοι με ταξίδια στα πέρατα του κόσμου για την προώθηση της Κεφαλονιάς ως τουριστικό προϊόν - που είναι κινητικά ανάπηροι. Μου έχει τύχει να παρακολουθώ τουρίστα σε αναπηρικό αμαξίδιο καθώς περνούσε "ζιγκ-ζαγκ" από τη μια μεριά του δρόμου στην άλλη στην προσπάθειά του να εντοπίσει ράμπα για να φτάσει στην πλατεία. Όσο για τις ράμπες ΑμΕΑ σε κεντρικούς δρόμους της πόλης, περιμένω να δω φωτογραφίες που να αποδεικνύουν ότι οι διαδρομές που ακολουθούν οι κινητικά ανάπηροι συνδημότες μου μπορούν να πραγματοποιηθούν με ασφάλεια σε κατάλληλα διαμορφωμένα πεζοδρόμια, χωρίς να αναγκάζονται να κινούνται για μεγάλα διαστήματα στο ίδιο το οδόστρωμα. Με χαρά να ανακαλέσω τις καταγγελίες μου αν μου έχει διαφύγει κάτι τέτοιο. 

Αλλά επειδή "μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις," ακολουθούν φωτογραφικά ντοκουμέντα που μάλλον το αντίθετο πιστοποιούν... θα υπέθετε λοιπόν κανείς ότι η "ευαισθησία" του Δήμου για τα ΑμΕΑ θα φαινόταν με την πρώτη ματιά κοιτώντας απλά το Δημαρχιακό Μέγαρο! Εδώ λοιπόν μια γενική άποψη του Δημαρχείου (με ανορθόγραφη την πινακίδα, αλλά αυτό ας το αφήσουμε):
 
Όντως στην αριστερή πλευρά της κεντρικής εισόδου υπάρχει μια ράμπα... όμως από κει και πέρα τι γίνεται;






Σκαλιά στην κεντρική είσοδο... για να δούμε όμως, μήπως έχει γίνει πρόβλεψη σε κάποια από τις δυο πλαϊνές εισόδους ;
 Αριστερά της κεντρικής εισόδου,
σκαλί μπροστά και στο βάθος σκαλιά.



Δεξιά της κεντρικής εισόδου το ίδιο. Μη-προσβάσιμο το κτίριο του Δήμου Κεφαλ(λ)ονιάς για τους κινητικά ανάπηρους. 






"...ενώ για το Καφενείο της Καμπάνας είπε ότι η προηγούμενη διαχείριση είχε φορτώσει το Καφενείο με απίστευτα χρέη, ότι κόντεψε να χάσει το σπίτι του ένα ΑμεΑ που έγινε πρόεδρος του συνεταιρισμού (αναφέρεται στον κ. Καρλή)..."

 Δεν θα μπω στη διαδικασία να εξετάσω τα σφάλματα και τις παραλείψεις της προηγούμενης διαχείρισης: πολλά έχουν ακουστεί και αν κάποιος είναι αρμόδιος να αποφανθεί επισήμως, τεκμηριωμένα και με διαφάνεια για το ζήτημα αυτό ας το κάνει, είμαι βέβαιη πως πολλοί συνδημότες μου θα χαρούν να μάθουν επιτέλους όλη την αλήθεια. Αξίζει όμως να σταθώ σε ένα πράγμα: εσάς κ. Κεκάτε, ως αντιδήμαρχος του Δήμου Κεφαλονιάς με καθ'υλην αρμοδιότητες "Τουριστικός προγραμματισμός & προβολή (αυτοτελές Τμήμα Τουριστικής Ανάπτυξης), Πρόνοια, Κοινωνική Προστασία  Δημόσια Υγεία & Ισότητα των φύλων" σας τιμά να επικαλείστε τα λάθη άλλων ως δικαιολογία για το κλείσιμο ενός καφενείου που είχε κοινωνική αποστολή και που είχε γίνει γνωστό ως αξιοθέατο και στο διεθνή τύπο; ΠΟΥ η "Κοινωνική Προστασία" και ΠΟΥ η "τουριστική προβολή"; Μα, ακόμα και για λόγους διαφοροποίησής σας από τα σφάλματα της προηγούμενης διαχείρισης θα ήταν πιο ωφέλιμο για εσάς - και φυσικά για τους πρώην εργαζόμενους της Καμπάνας και την εικόνα της Κεφαλονιάς προς τα έξω - να προχωρούσατε με θάρρος στην εξυγίανση της επιχείρησης!

Θα αναρωτηθεί κανείς εδώ "μα πού θα βρουν οι άνθρωποι τα κονδύλια για να εξυγιάνουν μια υπερχρεωμένη δημοτική επιχείρηση;" Παραθέτω λοιπόν το τελευταίο κομμάτι της δήλωσης του κ. Κεκάτου:

 "Τέλος για το θέμα του Χριστουγεννιάτικου Χωριού απάντησε ότι δεν έχει απολύτως καμία σχέση με την υπόθεση, και ότι δημιουργήθηκε για να βοηθήσει τις τοπικές επιχειρήσεις οι οποίες βιώνουν και αυτές την οικονομική κρίση".

Για να μην έχει καμία απολύτως σχέση με την υπόθεση κ. Κεκάτε θα πρέπει να αποδείξετε ότι δεν στοίχισε ούτε ένα Ευρώ στα ταμεία του Δήμου Κεφαλονιάς. Επειδή έχουν ακουστεί διάφορα για το κόστος κατασκευής των οικίσκων και άλλα παρεμφερή έξοδα, θα παρακαλούσα να κοινοποιήσει ο Δήμος επίσημα στοιχεία σχετικά με το κόστος δημιουργίας και λειτουργίας του Χριστουγεννιάτικου Χωριού. Άλλωστε πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και τα επιτελεία του Δήμου έχουν ήδη προχωρήσει στο στήσιμο του χωριού στην κεντρική πλατεία για δεύτερη χρονιά... είναι η ιδανική χρονική στιγμή για να ενημερώσετε το κοινό και να "βουλώσετε το στόμα" σε εκείνους που αδίκως σας κατηγορούν. Όσο για τη βοήθεια που προσφέρει στις τοπικές επιχειρήσεις για να αντεπεξέλθουν στην οικονομική κρίση, εξηγήστε μας τι φταίνε οι επιχειρήσεις που ΔΕΝ έχουν τη δυνατότητα να καταβάλουν το ενοίκιο του οικίσκου για το διάστημα των γιορτών, ούτε να απασχολούν προσωπικό και στο "χωριό", και στο κατάστημά τους. Τη στιγμή μάλιστα που η κεντρική αγορά βρίσκεται μόλις 150 μέτρα από την πλατεία. Εξηγήστε μας επίσης με ποια λογική κλείνετε για έναν ολόκληρο μήνα το μοναδικό ελεύθερο χώρο που υπάρχει στο κέντρο για περίπατο και παιχνίδι: μια περιήγηση στις αντίστοιχες ανά τον κόσμο Χριστουγεννιάτικες αγορές θα σας πείσει ότι το "Χριστουγεννιάτικο Χωριό" του Αργοστολίου αποτελεί παγκόσμια [αρνητική] πρωτοτυπία.

Αν λοιπόν όλα τα παραπάνω είναι "περήφανο δείγμα ευαισθησίας" του Δήμου Κεφαλονιάς απέναντι στα ΑμΕΑ, τότε ναι, είμαι κακοήθης. Ωστόσο, εγώ μπορεί να είμαι μια απλή μεμονωμένη περίπτωση που πήρε το θάρρος να εκφράσει τη γνώμη της. Ας μιλήσουν και άλλοι δημότες, ας πιστοποιήσουν οι τοπικές οργανώσεις για τα δικαιώματα των ΑμΕΑ ότι λειτουργείτε υποδειγματικά στον τομέα της κοινωνικής προστασίας και εγώ θα σωπάσω. 

"και ότι είναι έτοιμοι, εάν χρειαστεί, να απαντήσουν σε οποιαδήποτε ερώτηση οποιασδήποτε επιτροπής."

Χαίρομαι που είστε έτοιμοι. Μόνο που θα σας συμβούλευα να μην χαρακτηρίσετε ως "κακοήθειες" τα ίδια ακριβώς ερωτήματα όταν θα σας τα θέσει η επιτροπή της Ε.Ε. Αυτοί δεν "ξεπετιούνται" έτσι εύκολα, θα αναγκαστείτε να δώσετε τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη απάντηση... για την οποία θα ενημερωθώ, μέσω... Βρυξελλών.


Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Προς Δήμο Κεφαλονιάς: Περιφρονείτε τα ΑμΕΑ και τους δημότες σας γενικώς; Λογοδοτήστε τώρα στους φίλους σας στο Ευρωκοινοβούλιο!

Την Παρασκευή το πρωί έλαβα την εξής επιστολή:


Ακολουθεί η μετάφραση:



Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Ο Πρόεδρος

Επιτροπή Αναφορών
                                                                                   
Βρυξέλλες,
                                                            IS/npe[IPOL-COM-PETI D (2015)52102]

                                                            κ. Ασημίνα Θεοφιλάτου
                                                            Γερουλάνου 12
                                                            28100 Αργοστόλι, Κεφαλονιά
D 319259 13.11.2015                     ΕΛΛΑΔΑ


Θέμα: Αναφορά αρ. 2706/2014 (αρ. αναφοράς που θα σημειώνεται σε όλη την εφεξής αλληλογραφία)


Αγαπητή κα. Θεοφιλάτου,



Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η Επιτροπή Αναφορών εκτίμησε την αναφορά σας και αποφάσισε ότι τα θέματα τα οποία θίγετε είναι αποδεκτά σύμφωνα με τον Κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο βαθμό που το θέμα εμπίπτει στη σφαίρα δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η επιτροπή ξεκίνησε την εξέταση της αναφοράς σας και αποφάσισε να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τη διεξαγωγή προκαταρκτικής έρευνας των διαφόρων πτυχών του προβλήματος. Η επιτροπή θα συνεχίσει την εξέταση της αναφοράς σας μόλις γίνει η λήψη των απαραίτητων πληροφοριών.

Θα σας κρατώ στην πορεία ενήμερη για τυχόν περαιτέρω ενέργειες που θα γίνουν σε σχέση με την αναφορά σας.

Με εκτίμηση,

(υπογραφή)

Cecilia Wikström
Πρόεδρος
Επιτροπή Αναφορών

Για όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση, η αναφορά μου έχει θέμα το έλλειμμα αλληλεγγύης του Δήμου Κεφαλονιάς προς τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, με τεκμήρια τη σπατάλη χρημάτων για το περσινό "Χριστουγεννιάτικο Χωριό" (πριν κλείσει καν χρόνος από τους καταστροφικούς σεισμούς του 2014), το κλείσιμο του Καφενείου της Καμπάνας τον Ιούνιο 2013 (με περίσσεια υποκρισία, λίγες μέρες μετά πήγε κλιμάκιο του Δήμου στις Βρυξέλλες για ημερίδα υπό την αιγίδα του προέδρου του Ευρ. Κοινοβουλίου και με θέμα "Κεφαλονιά το νησί της Ειρήνης, της Αλληλεγγύης και του Διαλόγου" ) και την παντελή έλλειψη υποδομής για την εξυπηρέτηση ατόμων με κινητικές αναπηρίες στο Αργοστόλι (οι ράμπες για καροτσάκια παραμένουν "χαραγμένες" μόνο στα πεζοδρόμια εδώ και χρόνια). Έχω κάνει στο Δήμο γραπτά και Διαδικτυακά επανειλλημμένες εκκλήσεις για εξηγήσεις τα τελευταία δυο χρόνια. Ουδεμία απάντηση έχω λάβει (περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε εδώ).

Πλέον δεν χρειάζεται να απαντήσουν σε μια απλή πολίτη του Δήμου: όπως διαβάσατε πιο πάνω θα κληθούν να απαντήσουν στα ερωτήματα της προκαταρκτικής έρευνας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στη συνέχεια θα λογοδοτήσουν στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ η Επιτροπή θα με κρατά ενήμερη για τις εξελίξεις. 

Καλή τύχη σάς εύχομαι... όπως βλέπετε δεν είμαστε παθητικοί δέκτες της υποκρισίας και της απάθειάς σας. Θα τα ξαναπούμε μέσω Βρυξελλών.






Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2015

Vevaiosi Prosvasis, ή αλλιώς: Πανελλήνιες Ιντερνάσιοναλ

 Το Σάββατο 30 Μαΐου 2015 δημοσίευσα αυτήν εδώ την ανάρτηση, η οποία αναδημοσιεύτηκε και σε αρκετά εκπαιδευτικά portals (δείτε εδώ τη σχετική αναζήτηση). Ήρθε λοιπόν τώρα η στιγμή να ασχοληθώ με τη διεθνή διάσταση των "περίφημων" Πανελληνίων "μας". Θα παραθέσω τα απαραίτητα δεδομένα σε μορφή "μελέτης περίπτωσης" (case study) ώστε ο κάθε νοήμων άνθρωπος να μπορεί να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα. Και επειδή όπως στα έγκυρα επιστημονικά συγγράμματα η τεκμηρίωση είναι το Α και το Ω, τα επίσημα στοιχεία είναι διαθέσιμα σε όποιον επιθυμεί να επιβεβαιώσει ότι δεν τα έχω βγάλει από το μυαλό μου (δεν τα παραθέτω δημόσια επειδή πρόκειται φυσικά για προσωπικά δεδομένα).

Ξεκινάω με τη συνέντευξη του Γ.Γ. της Μαθηματικής Εταιρίας κ. Τυρλή στο 360pedia.  Απομαγνητοφωνώ τα επίμαχα σημεία (από το 2:49 έως 3:24 εδώ επειδή και εγώ όταν βλέπω εσωτερικό σύνδεσμο σε άρθρο διστάζω να το "πατήσω", για να εξοικονομήσω πολύτιμο χρόνο)

Η δημοσιογράφος ρωτά τον κ. Τυρλή αν είναι απαραίτητο να είναι τόσο ψηλό το επίπεδο των επιτυχόντων στα πανεπιστήμια, και αυτός απαντάει ότι "αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση που πρέπει να γίνει για το τι παιδεία θέλουμε και τι πανεπιστήμια θέλουμε. Η πραγματικότητα η διεθνής λέει ότι στις σχολές υψηλών απαιτήσεων, απαιτείται οι υποψήφιοι να έχουν πολύ υψηλές επιδόσεις. Δεν νομίζω ότι υπάρχει πανεπιστήμιο στον κόσμο ή χώρα στον κόσμο για τις σχολές υψηλού επιπέδου που δεν έχει πολύ αυστηρά κριτήρια, άρα αυτό είναι μια διεθνής πρακτική". 

Ο κ. Τυρλής έχει απόλυτο δίκιο για τις υψηλές απαιτήσεις των πανεπιστημίων σε διεθνές επίπεδο: μάλιστα, οι επιδόσεις ενός μαθητή στις δικές μας Πανελλήνιες αποτελούν πλήρως αναγνωρισμένα διαπιστευτήρια για την εισαγωγή των Ελλήνων υποψήφιων φοιτητών στις Πανεπιστημιακές Σχολές του Ηνωμένου Βασιλείου. Δεν χρειάζεται παρά να "γκουγκλίσει" κανείς τη φράση "vevaiosi prosvasis" για να διαπιστώσει ότι οι Βρετανοί έχουν πάρα πολύ καλή γνώση του δικού μας συστήματος πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, και ότι το αποδέχονται ως ισότιμο του δικού τους. Και αυτό βεβαίως είναι παρά πολύ θετικό! ΟΜΩΣ ΜΟΝΟΝ ΟΤΑΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΥΤΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΟΜΑΛΑ. Κάτι που σαφέστατα εν προκειμένω δεν συμβαίνει, και εξηγώ αμέσως (επαναλαμβάνω, τα στοιχεία είναι 100% πραγματικά):


Έστω άριστος μαθητής, ο οποίος στην Γ' Λυκείου 2014-15 ακολουθεί την Τεχνολογική Κατεύθυνση, Κύκλο Πληροφορικής και Υπηρεσιών, και προετοιμάζεται για Πανελλήνιες. Αποφασίζει παράλληλα να υποβάλει αίτηση σε Βρετανικά Πανεπιστήμια που βρίσκονται ανάμεσα στα 10 καλύτερα του κόσμου στα αντίστοιχα rankings (κατατάξεις), στον κλάδο των Ηλεκτρολόγων/Ηλεκτρονικών Μηχανικών. Ακολουθεί βήμα-βήμα το σύστημα UCAS (βαθμολογίες προηγούμενων ετών, προσωπική δήλωση, συστατική επιστολή κλπ) και ανάμεσα στις επιλογές του είναι και το Imperial College του Λονδίνου (2ο στο Η.Β., 9o στην παγκόσμια κατάταξη). Του ζητούν επιπροσθέτως προσωπική συνέντευξη μέσω Skype, την οποία διεκπεραιώνει επιτυχώς. Και έρχεται η απάντηση με τη μορφή conditional offer (προσφορά υπό όρους, η οποία από μόνη της αποτελεί επιτυχία αφού μόνο 1 στους 5 υποψήφιους φτάνει στο σημείο αυτό) που ζητά γραπτή επίδοση 19 στα τρία βασικά μαθήματα (Μαθηματικά, Φυσική, Προγραμματισμό).

Και έρχεται αισίως η στιγμή να δώσει o μαθητής αυτός Πανελλήνιες. Και η vevaiosi prosvasis εμφανίζει τις εξής βαθμολογίες στη γραπτή εξέταση:

Μαθηματικά: 17
Φυσική: 20
Προγραμματισμός: 19,5

Και έρχεται στη συνέχεια η απάντηση του Imperial: "near miss", δηλαδή "παραλίγο επιτυχής".

Ας μου πει ο κ. Τυρλής τι εξήγηση πρέπει να δώσει το παιδί στο Imperial για την "αποτυχία" αυτή. Μήπως να επισυνάψει στην αίτησή του τα κατά δήλωσή του Γ.Γ. "δυσκολότερα θέματα όλων των εποχών, από το 2000 και μετά που καθιερώθηκε το ισχύον σύστημα" και να εξηγήσει ότι ΜΕ ΑΥΤΑ τα θέματα έγραψε 17 στα Μαθηματικά; Ή μήπως τα στατιστικά στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας, που δείχνουν ότι επίδοση 15-18 στα Μαθηματικά Κατεύθυνσης πέτυχαν μόλις το 6,22% των υποψηφίων της συγκεκριμένης κατεύθυνσης και κύκλου σε Πανελλαδικό επίπεδο; Τη δήλωση του Υπουργού, ο οποίος "καθησυχάζει" τους υποψήφιους ότι "δεν διαγωνίζονται για την απόκτηση κάποιου βαθμού;" Μήπως να στείλει μαζί και το σύνδεσμο προς τη (σουρρεάλ) συνέντευξή του, στην οποία μιλάει παράλληλα για ισορροπημένες βάσεις στα 17000 μόρια και για τη διεθνή πρακτική υψηλών επιδόσεων;

Αγαπητοί κύριοι και κυρίες του Υπουργείου, των επιτροπών, των επιστημονικών εταιριών, ΑΠΛΑ: Έχετε θράσος να μιλάτε για τη διεθνή πραγματικότητα στις εισαγωγικές εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση... όπως βλέπετε είναι μια πραγματικότητα που γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, καλύτερα από εσάς. Όμως γνωρίζουμε και αυτό που ΔΕΝ γνωρίζει η "διεθνής πραγματικότητα" για τα δικά σας κίνητρα*. Και επειδή βαρεθήκαμε να παίζετε με τη νοημοσύνη μας, θα φροντίσουμε να κάνουμε ένα knowledge transfer για τη μεταφορά αυτής της γνώσης. Στα προσεχώς.


*Τα γνωστά ψιλά γράμματα: ΔΥΣΤΥΧΩΣ όλα τα δεδομένα έχουν έναν και μόνο κοινό παρονομαστή, που δεν είναι άλλος από τη διαιώνιση της φροντιστηριακής προετοιμασίας του υποψήφιου των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Αυτός και μόνο είναι ο λόγος που οι αρμόδιες επιτροπές κάνουν αλλοπρόσαλλες επιλογές θεμάτων, χωρίς καμία σταθερότητα, κανένα μηχανισμό ελέγχου.... και φυσικά καμία υποχρέωση να λογοδοτήσουν απέναντι στους γονείς που πληρώνουν, τους μαθητές που φθείρουν, και εκείνους τους καθηγητές του δημοσίου που μοχθούν για να προετοιμάσουν ως οφείλουν τους μαθητές στον φυσικό τους χώρο, αλλά σε έναν άνισο αγώνα. Μη γελιέστε, ο γονιός πρέπει να είναι πάντα "στη τσίτα" για να εξασφαλίσει ότι το παιδί του θα έχει πρόσβαση στην παραπαιδεία προκειμένου να αποκτήσει πρόσβαση στην ανώτατη παιδεία. Μήπως νομίζετε ότι υπερβάλλω; Εξηγήστε μου τότε γιατί έσπευσαν 23 (!!!) βουλευτές να κάνουν επερώτηση στη Βουλή για την αύξηση του ΦΠΑ των φροντιστηρίων στο 23%. Δεν είδα να τρέχει κανείς να διαμαρτυρηθεί για την αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα και στα είδη πρώτης ανάγκης. Προφανώς οι βο(υ)λευτές αυτοί θεωρούν πολύ σημαντικότερο το να έχει ο γονιός να πληρώνει τα φροντιστήρια των παιδιών του, παρά να έχει να τους δώσει να φάνε.